Vanaf vandaag heeft ze vakantie! 6 Weken lekker thuis, niet meer vroeg op om naar school te gaan. Wat zal ze dit heerlijk vinden. En na de vakantie begint het ‘echte’ werk: groep 3! Ze heeft er enorm veel zin in om te gaan leren lezen en schrijven.

Haar middag begon goed, vriendinnetje Nathalie kwam na school mee naar huis om gezellig samen te spelen. Ze hebben zich prima geamuseerd samen.

De dag eindigde wat minder. Toen ik haar naar bed bracht zagen we plots dat 1 van haar goudvissen uit de kom was gesprongen en stil op de grond lag. Snel hem (Nemo) opgepakt en weer in de kom gedaan. Gelukkig hij leefde nog. Ze was helemaal in tranen! Maar wat nu …….. Even met haar gepraat en eigenlijk was ze toch ‘n beetje bang dat Nemo dit grapje nog ‘n keer zou uithalen en dat we er dan te laat zouden achterkomen. Dus besloten werd (door haar) om de beiden vissen (er is ook nog ‘n vis genaamd Blub) in de vijver te doen. Ze wilde er niet te lang mee wachten dus op naar de vijver! Na ‘n ‘dag lieve visjes’ hebben we ze los gelaten. Ik vindt het wel super van haar! Ze kwam zelf met het idee om ze in de vijver te doen. En hoewel ze er zo naar uitgekeken heeft (eindelijk ‘dieren’ van haar zelf, iets om zelf te verzorgen) en ze ze nog geen week heeft, toch een beslissing genomen waar ze zelf best verdrietig over is maar toch kiest voor het beste voor de vissen. Ben trots op je schat!

Deze vakantie gaan we dus maar op zoek naar nieuwe vissen die niet uit ‘n kom springen!

Het is alweer een hele tijd geleden dat Manon iets over mij geschreven heeft. Geen nieuws is goed nieuws zullen we maar zeggen ……

Het gaat ook heel goed met mij! Ik zit prima in mijn vel, en ik ben me na mijn castratie eigenlijk alleen maar beter gaan voelen. Ik haal weer zelf stokken uit het bos om mee te spelen tijdens de wandelingen, en een loops teefje loop ik zo voorbij! Het enige wat ik nu wel doe is van de tafel "pikken", maar goed wat wil je als je ineens zo’n 10% minder brokken krijgt per dag. Ik moet toch ergens die schade inhalen.

Omdat ik me nu ook beter op Manon focus wil ze ook weer opnieuw met mij op cursus. We weten nog niet welke we gaan volgen, dus we zijn ons nog aan het oriënteren. Manon werd al aangesproken om mij als speurhond (voor mensen) op te leiden. Deze duurt gemiddeld een jaartje of 4. Het enige nadeel is dat deze in het weekeinde word gegeven en wel een uurtje of 4 in beslag neemt. Dit en de combinatie met 2 kinderen ziet Manon niet zo zitten. Ik wacht wel af  en geniet ondertussen van mijn wandelingen ……… (en van het lekkers wat Lois en Indy op tafel laten liggen).

Mijn operatie is gelukt. Manon is ‘s morgens met me naar de DA gegaan en toen ik lekker in slaap was getuimeld pas weer naar huis gegaan. Om 15.00 uur mocht ze bellen hoe ik de operatie had doorstaan (ik had me keurig gedragen), en om 18.00 uur mocht ze me weer op komen halen. Zoals je kunt zien was ik bij thuiskomst nogal wat sloom en hingen mijn oogranden ook wat lager als normaal (en ik heb geen gekleurde lenzen in hoor).

Afgezien van een wat opgezette balzak heb ik verder nergens last van gehad. Ik ben keurig van de wond afgebleven dus die lampekap is mij gelukkig bespaard gebleven. Wel is Manon na een week even terug geweest voor een extra controle omdat zij zich over mij opgezette bal toch wel wat zorgen maakte. Gelukkig viel het mee en was het geen ontsteking. Aangezien ze me van buiten hadden gehecht zijn we nog een keer teruggegaan voor het eruit halen van de hechtingen.  Dus al met al is het prima gegaan en omdat ze me van buiten gehecht hebben heb ik toch zichtbaar nog twee kleine balletjes.

Verder is er gelukkig weinig veranderd aan mij. Na een rustige eerste week na de operatie ben ik nu weer gewoon zo uitbundig als voorheen. Hier is Manon ook blij om want ze was ‘n beetje bang dat ik zo sloom zou gaan worden. Wel blijf ik met wandelen al steeds meer in de buurt van Manon en loop ik (op een enkele keer na) niet meer kilometers voor d’r uit. En daar ging het om. Nog een laatste zielige foto ……. (normaal laat ik dit dus ook niet toe hoor, zo dicht met die camera op mijn snoet).

ZIGGY’S SITE

Hallo allemaal, welkom op mijn site. Eerst zal ik mij even aan jullie voorstellen. Ik ben een jongetjes labrador en bruin van kleur. Mijn volledige naam is Yo Ziggy Marley Of The Music Forest maar mijn baasjes noemen me gewoon ZIGGY. Ik ben geboren op 1 mei 2005 bij de familie van Gils te Breda. Na een heerlijke babytijd samen met mijn 2 broertjes en 6 zusjes zijn mijn baasjes mij op 22 juni hier komen ophalen. Vanaf die dag vertoef ik in het zuiden van het land namelijk in Limburg, en dat bevalt mij prima. Ik woon nu samen met Eric (mijn baasje), Manon (mijn bazinnetje), Lois & Indy (dochtertjes van mijn baasjes en mijn speelkameraadjes). Wij wonen hier aan de rand van een groot wandelgebied dus ik kan mijn lol hier op. Mijn hobby’s zijn: eten (en snel dat ik dat kan), wandelen, spelletjes spelen en zwemmen. Veel plezier op mijn site, dikke poot ZIGGY.

Ja hoor, ben ik eindelijk een echte kerel, pakken ze me dat nu al weer af! Je raad het al, de baasjes hebben beslist: ik wordt gecastreerd. Manon heeft na her en der informatie inwinnen de knoop doorgehakt. Blijkbaar heb ik hier niets op in te brengen want mij hebben ze niets gevraagd ……. Ook al zegt Manon dat het voor mij beter is (geen voorhuidontstekingen meer, geen last meer van opspelende hormoontjes) als echte kerel zie ik het toch heel anders. Maar aanstaande maandag is het zover dan moet ik me melden bij de DA.  Daar heb ik toch al zo’n hekel aan, al krijg ik 10 koekjes hij wordt er niet leuker op ! En dat zal na maandag niet veel beter worden!!!

Zelfs met deze asjeblieft blik krijg ik ze niet om …..

Volgens Manon heb ik de laatste tijd wel erg veel last van  mijn hormoontjes.  Ik laat overal groene spetters achter. Tijdens de wandelingen ben ik veel meer met de geurtjes om mij heen bezig dan met aandacht voor o.a. Manon. Ik loop veel verder vooruit (zelfs zover dat ik soms helemaal uit zicht ben) maar ja, wat wil je met al die lekkere geurtjes in het bos. Heel soms zoals afgelopen week heb ik geluk en loop ik tegen een loops teefje aan, ja dat is lachen, dan worden de gekste kunstjes uit de kast gehaald om mij weer aan de riem te krijgen. Maar ook dat is geen pretje voor Manon, want als ik eenmaal een teefje heb geroken en ik ben aan de riem dan wandel ik met Manon en niet Manon met mij. Vorige week heb ik zelfs de riem kapotgetrokken, maar ja ik ben ook wel heel erg sterk. En aangezien wij aan de rand van een losloopgebied wonen wandelen hier heel wat teefjes.

Kijk, heel soms lukt het me wel om even te kijken als ze me roepen.

En als ik een stokje uit het water moet apporteren voor Indy doe ik dat ook met heel veel plezier. Ik kan niet wachten tot die stok in het water ligt.

En als ik maar moe genoeg ben wil ik ook nog wel gaan zitten om door dat zwarte monster gefotografeerd te worden. (en ik lach er ook nog bij!)

Daarbij leef ik mij na de wandeling uit op mijn kussen in de bench. Dus verder heeft daar niemand last van (ik vraag ze niet om te komen kijken).

Maar goed ik hoor hier de laatste tijd toch wel erg vaak het woordje castreren vallen en hoewel ik de betekenis hiervan niet weet klinkt het niet als muziek in mijn hondenoren. Ik hou me maar even rustig, Manon is nog wat informatie aan het inwinnen her en der dus wie weet ontspring ik de dans.

Hallo allemaal, het heeft even geduurd maar ik heb Manon eindelijk weer eens zover dat ze wat over me schrijft. Met mij is alles prima. Ik heb een drukke tijd achter de rug. De kinderen hadden vakantie dus die hadden extra tijd om met mij te spelen, wat ik helemaal niet erg vond natuurlijk! Verder ben ik nog een weekje op vakantie in België geweest, terwijl de baasjes in Turkije waren, maar ook ik had goed weer hoor, ik had helaas alleen geen zwembad tot mijn beschikking, maar voor de rest ben ik prima verzorgd.

Ook mijn haaruitval is weer onder controle. Manon heeft me mijn eerdere brok (Royal Canin voor de Labrador Retriever) weer gegeven en sindsdien zit mijn coupe weer helemaal blits en is ook mijn ontlasting weer goed.

Ook heb ik de kneepjes onder de poot wat het plassen als echte mannen betreft. Oké, oké als ik veel (‘ s morgens) moet plassen of wat last heb van luiheid plas ik nog als een vrouwtje. Maar anders gaat die poot héél hoog de lucht in. Wat ik verder ook onder de poot heb is het poepen tegen een boom. Ik duw mijn kont dan heel heel omhoog. Vrouwtje heeft dit nog geen andere hond zien doen en vindt dit dan ook maar een raar kunstje van me. Ach ja, zolang ik er maar plezier aan beleef.

Gisteren hebben we de DA nog met een bezoekje verblijd. Ik moest even langs voor mijn jaarlijkse enting. En geloof me, hier doe je mij echt geen plezier mee. Als we de straat van de DA al inrijden probeer ik of ik uit de auto kan ontsnappen. Ik blaf naar andere auto’s e.d. die we tegenkomen: HELP HELP. Maar Manon is niet om te krijgen, zelfs met mijn allerzieligste snuit moet ik daar naar binnen, en hoe hard ik ook naar buiten toe trek, hoe harder Manon me naar binnen trekt. Gelukkig was de DA wel onder de indruk van mijn zielige snoet en gebibber dus hoefde ik niet op die enge tafel, en kreeg ik nog een paar koekjes ook. Na afloop nog even op de weegschaal: 30 kilo precies!

Verder heb ik een nieuwe sport ontdekt: FIETSEN. Al hoewel ik, mijn baasje Eric heeft als hobby fietsen en aangezien hij me ‘s avonds uitlaat mag ik hierin mee. En ik moet jullie zeggen: ik vindt het geweldig! Zo nu en dan probeer ik nog eens een galop maar het draven gaat me prima af.

Hier kom ik aan in (scheve) draf.

En dan moet er natuurlijk ook weer even geposeerd worden voor de camera.

Vorige week maandag hadden we examen voor de cursus Gehoorzaamheid Gevorden 1 van onze hondenschool. En ik ben geslaagd! Ik heb ook goed mijn best gedaan hoor.  Zelfs voor het volgen zowel los als aan de lijn heb ik geen strafpunten gekregen en dat is in de praktijk wel vaker anders, ha ha.

Manon gaat zich na de zomervakantie eens oriënteren welke cursus we hierna gaan doen. Volgens de instructrice van de hondenschool ben ik een hond die graag voor Manon werkt dus waarschijnlijk gaan wij behendigheid proberen. Al lijkt flyball mij ook wel leuk!

Voor de rest gaat alles hier prima naar mijn zin.  De eerste teek is alweer verwijderd! Ik wordt iedere dag nog goed uitgelaten. En met dit lekkere weer zit er voor mij iedere keer wel een zwempartij in. Wel zit ik weer in de rui! Vrouwtje weet niet of dit door de nieuwe brokken komt die ik nu te eten krijg of dat het gewoon tijd is om in de rui te komen. We zitten dus weer met een haaroverschot.

Het heeft eventjes geduurd maar hier dan toch eindelijk weer een berichtje van mij! Vrouwtje heeft even moeten puzzelen hoe ze nu een nieuw berichtje met foto’s moet plaatsen maar we zijn er bijna uit. Er moeten nog wat dingetjes worden aangepast (vooral de banner voor de lay-out) maar vrouwtje is druk aan het oefenen.

Met mij is alles dik in orde. Er is na mijn laatste berichtje niet veel bijzonders gebeurd. Ik plas nog steeds als een meisje, maar volgens de DA ben ik toch echt een reutje. Al twijfelde hij of ik wel een echte lab ben (grapje natuurlijk), volgens hem gedraag ik me als een golden retriever, ik bibber zo van de angst dat de haren van mijn lijf vallen! Ik moest naar de DA voor een enting voor kennelhoest, baasjes moesten de vorige week een hele dag van huis dus mocht ik alvast gaan oefenen in de kennel. Baasjes gaan in juli 1 weekje weg zonder mij, dus dan ga ik daar op vakantie. Ik ga natuurlijk liever met de baasjes mee, maar het is me daar niet slecht bevallen. Ik heb daar een grote binnen- en buitenren tot mijn beschikking en 3x per dag wordt ik samen met andere honden losgelaten in een grote speelweide.

Verder heb ik toen het laatst nog zo’n lekker weer was veel gezwommen.

Hier hebben ik en Indy de grootste pret samen. Zij vindt het geweldig als ik het water in duik om de dummy op te halen en ik vindt het geweldig als zij hem erin gooit!

Goed van mij hé? Zwemmen met een dummy in mijn bek!

Nauurlijk moet ik ook oppassen op Indy dat ze niet te ver het water in loopt. Zo ben ik meer een "kindergeleidehond"!

Hallo allemaal,

zoals jullie kunnen zien is mijn web-log door de verhuizing alles behalve op orde. Vrouwtje is nog even aan het uitzoeken hoe ze deze weer naar haar smaak kan aanpassen en hoe de alle berichten e.d. moet plaatsen. Met mij gaat alles prima. Verdere berichten volgen zodra vrouwtje web-log weer onder de poot ehhh knie heeft.

Groetjes Ziggy.